เลี้ยงลูก เข้าใจลูก : บทที่ 1 ลูก หรือ เรา ที่เอาแต่ใจกันแน่เนี่ย!?

อย่าเอาแต่ใจสิลูก!!!!!

เลี้ยงลูก เข้าใจลูก

เลี้ยงลูก เข้าใจลูก : บทที่ 1 ลูก หรือ เรา ที่เอาแต่ใจกันแน่เนี่ย!?

เคยไหม ที่เราอารมณ์เสียตอนลูกไม่ยอมกินข้าวกินยา
เคยไหม ที่เราพลั้งเผลอตีลูกด้วยอารมณ์ชั่ววูบ
ต้องมีสักครั้งที่เราไม่พอใจลูก แล้วเผลอทำเขาร้องไห้ เสียใจ

ลูกอายุ 2 – 4 ขวบ อยู่ในวัยกำลังต่อรอง เริ่มปฏิเสธเป็น พัฒนาจากเสียงร้องไห้เป็นคำพูด เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาปฏิเสธ ต่อต้าน คนเป็นพ่อเป็นแม่ก็ตีความไปว่า ลูกดื้อ ไม่เชื่อฟัง ทั้งที่ความจริงแล้วเด็กๆ กำลังสื่อสารกับเราอยู่

พ่อแม่หลายคนคงพบเจอคำเหล่านี้ “หนูไม่อยากกิน” “หนูไม่อยากแปรงฟัน” และ ไม่ ๆ ๆ ๆ ๆ ได้ยินแล้วอารมณ์พุ่งปริ๊ด ทำไมลูกดื้อแบบนี้นะ เจอปัญหาในชีวิตร้อยแปดแล้ว ไหนจะค่าใช้จ่ายในบ้าน งานยุ่งยากที่บริษัท ลูกยังจะมาดื้ออีก ฯลฯ จากนั้นไม่ลงท้ายด้วยการลงไม้ลงมือ เพียะ ก็ลงท้ายด้วยเสียงร้องไห้จ้า มีสักครั้งไหมที่เราถามลูกด้วยเหตุผลว่าทำไมไม่ยอมกินข้าว หนูปวดฟันเหรอ หรือข้าวแข็ง หมูเหนียวเกินไป ทำไมหนูไม่อยากแปรงฟัน ปวดฟันหรือเปล่า

ลูกไม่สามารถอธิบายเหตุผลของเขาให้เราเข้าใจได้เพราะเขายังสื่อสารไม่ได้ เราต่างไปตัดสินว่าเป็นเพราะความเอาแต่ใจของเด็ก มีแม่คนหนึ่งแก้ปัญหาลูกไม่กินข้าวด้วยการผสมเครื่องปรุงรสเผ็ดเพื่อให้ลูกไม่อมข้าว ต่อมาลูกถึงกับเข้าโรงพยาบาลเพราะลำไส้อักเสบ ดีที่น้องไม่เป็นอันตรายมาก คุณแม่เองก็เสียใจและรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไป สิ่งที่อยากบอกพ่อกับแม่คือ เราควรทบทวนตัวเองก่อนจะลงโทษลูก ควรคิดก่อนว่าเป็นเราเองหรือเปล่าที่ใช้อารมณ์แก้ไขปัญหา เราสังเกต และเข้าใจลูกมากน้อยแค่ไหน เป็นเราเองที่เอาเหตุผลตัวเองเป็นใหญ่ แก้ไขปัญหาด้วยอารมณ์ ดัดนิสัยลูกด้วยวิธีที่เลวร้าย เพราะคิดว่ามันได้ผลเร็วที่สุด วิธีที่ว่าเป็นวิธีคิดที่ผิดมหันต์ เพราะกลายเป็นว่าเราต่างหากที่เอาแต่ใจ

อยากฝากไปถึงคนเป็นพ่อเป็นแม่ว่า เราไม่จำเป็นต้องถูกเสมอไป และลูกเองก็ไม่ได้ผิดเสมอไป ในวันที่เรารู้ตัวว่าทำผิดต่อลูก จากการใช้ความเป็นผู้ใหญ่ผลักความผิดไปให้เขา ถ้าเรารู้ตัวแล้ว รู้สึกละอายใจ เพียงขอโทษลูก และบอกกับตัวเองว่าจะไม่ใช้อารมณ์ลงโทษลูกอีก พยายามใช้เวลาสังเกต ติดตาม และเข้าใจเด็กในแต่ละช่วงวัยให้มาก อย่าเอาแต่ปัญหาตัวเองเป็นใหญ่ และคิดว่าลูกคือปัญหา อย่าลืมว่าลูกยังไม่โตเท่าเรา และเราเองไม่ควรใช้อารมณ์เป็นเด็กเหมือนลูก

“เอาคำว่าอย่าเอาแต่ใจสิลูก มาพูดกับตัวเองบ้าง”

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *